Privacy en de open gordijnen

Stof voor een raam: open laat het de kamer zien, dicht houdt het huis verborgen.

In de Lindenstraat is er een oude gewoonte: 's avonds laten de bewoners de gordijnen open.

Het glas in een raam of in een deur, doorzichtig en hard.

Buren groeten elkaar door de ruit, en overdag staat elke kamer vol daglicht.

De mensen die het dichtst bij jouw huis wonen, in dezelfde straat.

Buren groeten elkaar door de ruit, en overdag staat elke kamer vol daglicht.

Alle mensen met een huis in één straat of één gebouw.

In de Lindenstraat is er een oude gewoonte: 's avonds laten de bewoners de gordijnen open.

De smalle strook stenen voor het huis, van de stoep tot de voordeur.

Het tuinpad wordt door iedereen gerespecteerd: zonder uitnodiging komt er niemand verder dan de stoep.'

Iemand die toevallig langsloopt en niet in de straat woont.

Een passant ziet huiskamers vol licht, een boekenkast, een gezin aan tafel.

Het verlichte raam van een winkel, met daarin de spullen die te koop zijn.

Buurvrouw Sanders noemt dat de kleine etalage van de straat.

Het natuurlijke licht van de zon, geen lamp.

Buren groeten elkaar door de ruit, en overdag staat elke kamer vol daglicht.

Het metalen deel in een deur: met een sleutel draai je het open en weer dicht.

De eerste avond is zijn huis het donkerste van de straat: op de voordeur zit een tweede slot, naast de deur hangt een deurbel met een kleine camera, en via een app volgt hij de bewaking dag en nacht.

De knop naast een voordeur: een bezoeker drukt erop en binnen klinkt een geluid.

De eerste avond is zijn huis het donkerste van de straat: op de voordeur zit een tweede slot, naast de deur hangt een deurbel met een kleine camera, en via een app volgt hij de bewaking dag en nacht.

Een klein apparaat dat beelden maakt en bewaart, bijvoorbeeld aan een muur.

De eerste avond is zijn huis het donkerste van de straat: op de voordeur zit een tweede slot, naast de deur hangt een deurbel met een kleine camera, en via een app volgt hij de bewaking dag en nacht.

Het in de gaten houden van een huis of plek, vaak met een camera en een app.

De eerste avond is zijn huis het donkerste van de straat: op de voordeur zit een tweede slot, naast de deur hangt een deurbel met een kleine camera, en via een app volgt hij de bewaking dag en nacht.

Alle knoppen en keuzes van een app of apparaat: daarmee regel je het gedrag van je telefoon.

De instellingen van de app staan op streng.

Het recht om je persoonlijke leven en je gegevens voor jezelf te houden.

Privacy betekent voor hem een muur rond alles wat van hem is.

Informatie over één mens, waarmee je hem of haar kunt herkennen: naam, adres, geboortedatum, foto.

Die strengheid hoort bij zijn werk: Jacob werkt voor een bedrijf dat persoonsgegevens van klanten bewaart, en daar is alles vertrouwelijk.

Eerst ja zeggen, daarna mag het: een handtekening of een klik op akkoord.

De wetgeving vraagt een geldige reden om gegevens te gebruiken, zoals toestemming of een contract.

Alle regels van de overheid samen.

De wetgeving vraagt een geldige reden om gegevens te gebruiken, zoals toestemming of een contract.

Een fout of aanval waardoor persoonlijke gegevens bij de verkeerde mensen komen, bijvoorbeeld door een hacker.

Bij een ernstige inbreuk moet het bedrijf dat melden.

De dingen die de wet aan jou geeft: een eigen geheim, een eerlijke behandeling.

Op zijn werk praat iedereen over vertrouwelijkheid, de bescherming van gegevens en de rechten van mensen, en die aanpak neemt Jacob mee naar huis.

Iets of iemand veilig houden, tegen gevaar of tegen blikken van anderen.

Op zijn werk praat iedereen over vertrouwelijkheid, de bescherming van gegevens en de rechten van mensen, en die aanpak neemt Jacob mee naar huis.

Geheim: alleen mensen met toestemming mogen het horen of lezen.

Die strengheid hoort bij zijn werk: Jacob werkt voor een bedrijf dat persoonsgegevens van klanten bewaart, en daar is alles vertrouwelijk.

Het geheim houden van informatie: ze blijft bij de mensen voor wie ze bedoeld is.

Op zijn werk praat iedereen over vertrouwelijkheid, de bescherming van gegevens en de rechten van mensen, en die aanpak neemt Jacob mee naar huis.

Zicht van buitenaf in een huis, als de gordijnen open zijn.

Een vriendelijke groet voelt al als inkijk, en een kop koffie als meekijken zonder uitnodiging.

Over iemands schouder het scherm, het boek of het gesprek volgen, zonder uitnodiging.

Een vriendelijke groet voelt al als inkijk, en een kop koffie als meekijken zonder uitnodiging.

Lang en stiekem kijken, terwijl de ander het niet merkt.

'Wij gluren hier niet,' zegt ze.

Het deel van je gezicht waarmee je kijkt. Houd je er één op iets, dan let je er steeds op.

Zijn wantrouwen groeit met de week: volgens hem houdt de straat een oog op nummer twaalf, en zijn donkere ramen worden een onderwerp waarover wordt gepraat.

Het gevoel dat een ander misschien geen goede bedoelingen heeft.

Zijn wantrouwen groeit met de week: volgens hem houdt de straat een oog op nummer twaalf, en zijn donkere ramen worden een onderwerp waarover wordt gepraat.

De situatie zonder gevaar: je voelt je rustig en beschermd.

En het is goed voor de veiligheid van de straat, want iedereen let op iedereen.

Het gevoel dat een ander eerlijk en goed is: je durft je open te stellen.

Vertrouwen groeit langzaam, zegt ze later tegen hem: je krijgt het niet cadeau, je moet het verdienen.

Iets krijgen omdat je het waard bent, bijvoorbeeld door hard werken of door eerlijk te zijn.

Vertrouwen groeit langzaam, zegt ze later tegen hem: je krijgt het niet cadeau, je moet het verdienen.