Woorden · niveau B1.1
Woorden over het ziekenhuis: van de ambulance tot het ontslag. Lees eerst het verhaal: alle woorden staan erin. Lees daarna elk woord en zeg hardop wat het betekent. Klik dan om te controleren.
Het is maandagochtend en het regent. Femke fietst naar haar werk in Utrecht. Bij het kruispunt raakt een auto haar fiets, en Femke valt hard op de weg. Ze blijft even liggen, versuft en met veel pijn aan haar been. Een vrouw rent naar haar toe en belt meteen de ambulance. Binnen tien minuten stopt de ambulance naast haar. De verpleegkundige stapt uit, loopt naar Femke en legt haar voorzichtig op een brancard. In de auto meet ze Femkes hartslag en bloeddruk.
In het ziekenhuis brengt de verpleegkundige Femke meteen naar de spoedeisende hulp. Een dokter onderzoekt haar been en laat een röntgenfoto maken. Daarna doet hij een kort bloedonderzoek. Femke krijgt een pijnstiller tegen de pijn. De uitslag is snel klaar, en de specialist bekijkt de foto met een ernstig gezicht. 'Je been is op twee plekken gebroken,' zegt hij. 'Dat is ernstig, maar we kunnen je goed helpen.' De diagnose is duidelijk: Femke heeft een operatie nodig, nog deze middag.
Om drie uur ligt Femke in de operatiekamer. De chirurg werkt twee uur lang aan haar been. Later vertelt hij dat de operatie goed is gegaan. Na de operatie brengt een verpleegkundige Femke naar haar kamer op afdeling B3. Haar opname duurt drie nachten: ze ligt in een schoon bed met een infuus in haar arm.
De eerste dagen zijn zwaar. Het ziekenhuis heeft haar opgenomen, en de verpleging komt elke ochtend langs: ze meet, ze geeft medicijnen en ze verwisselt het verband op de wond. Elke middag is het bezoekuur. Femkes moeder is erg bezorgd, maar de verpleging stelt haar elke keer gerust. Femke voelt zich na drie dagen al veel sterker. De vrouw die de ambulance heeft gebeld, heeft ook een kaartje gestuurd. Dat vindt Femke heel fijn.
Op donderdag mag Femke naar huis: het ontslag. De dokter ontslaat haar uit het ziekenhuis en geeft haar krukken voor zes weken. Hij zegt dat haar been daarna weer sterk wordt. Thuis herstelt Femke langzaam. Na twee weken loopt ze met haar krukken naar de polikliniek voor een nieuwe foto. De dokter glimlacht: de wond is dicht en het bot groeit goed. In het voorjaar fietst Femke weer naar haar werk, voorzichtig, maar zonder pijn.
De auto met zwaailicht voor zieke of gewonde mensen. Verpleegkundigen helpen de patiënt in de auto.
Een vrouw rent naar haar toe en belt meteen de ambulance.
De afdeling in het ziekenhuis voor mensen die direct een dokter nodig hebben, bijvoorbeeld na een ongeluk. Vaak zeggen mensen: de SEH.
In het ziekenhuis brengt de verpleegkundige Femke meteen naar de spoedeisende hulp.
Een smal bed met wielen. Je ligt erop als je van de straat naar de dokter gaat.
De verpleegkundige stapt uit, loopt naar Femke en legt haar voorzichtig op een brancard.
De man of vrouw die patiënten verzorgt: wassen, meten, medicijnen geven.
De verpleegkundige stapt uit, loopt naar Femke en legt haar voorzichtig op een brancard.
Het kloppen van je hart. Snel of langzaam? Je voelt het bij je pols.
In de auto meet ze Femkes hartslag en bloeddruk.
De kracht in je slagaders als je hart pompt. De dokter meet hem met een band om je bovenarm.
In de auto meet ze Femkes hartslag en bloeddruk.
Na een harde klap of een val: je bent even niet helder, en je reageert traag.
Ze blijft even liggen, versuft en met veel pijn aan haar been.
Een foto van je botten met een speciale machine. Zo ziet de dokter een breuk.
Een dokter onderzoekt haar been en laat een röntgenfoto maken.
De dokter neemt een beetje bloed af en laat het in een lab bekijken.
Daarna doet hij een kort bloedonderzoek.
De naam van het probleem dat de dokter na alle onderzoeken vindt.
De diagnose is duidelijk: Femke heeft een operatie nodig, nog deze middag.
Een dokter met kennis van één onderdeel van het lichaam, bijvoorbeeld van botten.
De uitslag is snel klaar, en de specialist bekijkt de foto met een ernstig gezicht.
De dokter die operaties doet, in de operatiekamer.
De chirurg werkt twee uur lang aan haar been.
Een behandeling waarin de dokter iets in je lichaam repareert, bijvoorbeeld een gebroken bot.
De diagnose is duidelijk: Femke heeft een operatie nodig, nog deze middag.
De schone ruimte in het ziekenhuis met felle lampen, waar de chirurg werkt.
Om drie uur ligt Femke in de operatiekamer.
Een medicijn tegen pijn, bijvoorbeeld een paracetamol.
Femke krijgt een pijnstiller tegen de pijn.
Je blijft een of meer dagen in het ziekenhuis, in een bed op een afdeling.
Haar opname duurt drie nachten: ze ligt in een schoon bed met een infuus in haar arm.
Een patiënt een bed geven in het ziekenhuis: hij of zij blijft daar een of meer nachten.
Het ziekenhuis heeft haar opgenomen, en de verpleging komt elke ochtend langs: ze meet, ze geeft medicijnen en ze verwisselt het verband op de wond.
De ruimte in het ziekenhuis met je bed. Soms delen andere patiënten de ruimte met je.
Na de operatie brengt een verpleegkundige Femke naar haar kamer op afdeling B3.
Je slaapt erin. In het ziekenhuis kan het omhoog en omlaag met knoppen.
Haar opname duurt drie nachten: ze ligt in een schoon bed met een infuus in haar arm.
Een dun slangetje in je arm. Zo krijgt je lichaam water en medicijnen binnen.
Haar opname duurt drie nachten: ze ligt in een schoon bed met een infuus in haar arm.
De uren waarop familie en vrienden mogen langskomen.
Elke middag is het bezoekuur.
De mensen die op een afdeling voor de patiënten zorgen, en hun werk.
Het ziekenhuis heeft haar opgenomen, en de verpleging komt elke ochtend langs: ze meet, ze geeft medicijnen en ze verwisselt het verband op de wond.
Het moment waarop je het ziekenhuis verlaat en naar huis mag.
Op donderdag mag Femke naar huis: het ontslag.
Twee stokken onder je armen. Je loopt ermee als je been nog niet sterk genoeg is.
De dokter ontslaat haar uit het ziekenhuis en geeft haar krukken voor zes weken.
Een stuk stof of gaas om een wond. Het beschermt de wond.
Het ziekenhuis heeft haar opgenomen, en de verpleging komt elke ochtend langs: ze meet, ze geeft medicijnen en ze verwisselt het verband op de wond.
Een open plek op je lichaam, bijvoorbeeld na een val of een operatie.
Het ziekenhuis heeft haar opgenomen, en de verpleging komt elke ochtend langs: ze meet, ze geeft medicijnen en ze verwisselt het verband op de wond.
Langzaam beter worden na een ziekte of een operatie.
Thuis herstelt Femke langzaam.
De plek in het ziekenhuis voor een kort bezoek: je komt, de dokter onderzoekt of behandelt je, je gaat weer naar huis.
Na twee weken loopt ze met haar krukken naar de polikliniek voor een nieuwe foto.
Heel erg: de dokter maakt zich zorgen, bijvoorbeeld bij een zware ziekte of een grote breuk.
'Dat is ernstig, maar we kunnen je goed helpen.'
Je bent bang dat het slecht gaat met iemand. Je denkt steeds: hopelijk is alles goed.
Femkes moeder is erg bezorgd, maar de verpleging stelt haar elke keer gerust.
Iemand minder bang of bezorgd maken. Je zegt: alles komt goed.
Femkes moeder is erg bezorgd, maar de verpleging stelt haar elke keer gerust.