Woorden · niveau B1.1
Woorden over thuiswerken en hybride werken: de werkkamer, de video en de reistijd die wegvalt. Lees eerst het verhaal, alle woorden staan erin. Lees daarna elk woord en zeg hardop wat het betekent. Klik dan om te controleren.
Samira werkt bij een adviesbureau in Utrecht. Sinds dit jaar geldt bij haar werkgever een nieuwe regel: hybride werken. Drie dagen per week mag ze thuiswerken, twee dagen zit ze op het kantoor aan de gracht. Elke week stelt ze haar eigen dagindeling samen. Vandaag is een thuiswerkdag, en morgen is een kantoordag.
Om half acht loopt Samira naar haar werkkamer, de kleinste kamer van het huis. Haar bureau staat bij het raam, met haar bureaustoel, een grote monitor en een doos met papieren. Ze start haar laptop op, zet haar koptelefoon klaar en zet haar webcam aan: achter haar staat de boekenkast, haar vaste achtergrond bij elke videocall. Zo zien collega's niet de rest van haar kamer.
In haar agenda staat de eerste afspraak van de dag: het overleg van negen uur, met de chef en zes collega's. Samira klikt op de link, maar op dat moment valt haar internetverbinding weg. Even denkt ze dat ze haar telefoon ook kwijt is, maar die ligt onder haar papieren. Ze belt snel de chef. 'We doen het gesprek op afstand, alleen met stem,' zegt hij. 'Je beeld hebben we niet nodig.' Samira heeft haar aantekeningen al klaargelegd, dus ze praten verder.
Na het gesprek sluit ze de deur van haar werkkamer. Ze concentreert zich op een rapport voor een klant, want thuis heeft ze vaak meer concentratie dan op kantoor, omdat niemand haar stoort. Alleen de wasmachine in de gang is soms een kleine afleiding. Ze plant haar middag op de takenlijst en werkt daarna twee uur ongestoord door. Zo is ze thuis meestal productief.
Om zes uur schakelt Samira alles uit. Geen reistijd vandaag, dus ze kookt vroeg en eet met het raam open. Ze dacht een jaar geleden dat ze het kantoor zou missen, en soms klopt dat: via een scherm mis je de praatjes bij de koffie. Daarom wisselt ze elke week tussen de stilte van huis en de drukte van Utrecht. Thuis zit ze comfortabel, en op kantoor ziet ze haar collega's.
Je verdient je geld aan je eigen keukentafel of in een eigen kamer, niet op kantoor.
Drie dagen per week mag ze thuiswerken, twee dagen zit ze op het kantoor aan de gracht.
Een mix: een paar dagen thuis, een paar dagen op het kantoor. Deels thuis, deels niet.
Sinds dit jaar geldt bij haar werkgever een nieuwe regel: hybride werken.
Een dag zonder reis naar kantoor: je zit in je eigen kamer, met je eigen koffie.
Vandaag is een thuiswerkdag, en morgen is een kantoordag.
De dag waarop je naar het gebouw van je werk gaat, met de trein of met de fiets.
Vandaag is een thuiswerkdag, en morgen is een kantoordag.
De tijd tussen je huis en je werk, met de bus, de trein of de auto. Thuis is die nul minuten.
Geen reistijd vandaag, dus ze kookt vroeg en eet met het raam open.
De volgorde van je dag: eerst werken, dan eten, dan sporten. Jij beslist, of je baas.
Elke week stelt ze haar eigen dagindeling samen.
De ruimte in je huis met een bureau en een deur die dicht kan, voor je laptop en je papieren.
Om half acht loopt Samira naar haar werkkamer, de kleinste kamer van het huis.
De tafel waar je aan werkt, met je computer en je papieren erop.
Haar bureau staat bij het raam, met haar bureaustoel, een grote monitor en een doos met papieren.
De zitplek aan je werktafel, vaak op wieltjes en met een rugleuning.
Haar bureau staat bij het raam, met haar bureaustoel, een grote monitor en een doos met papieren.
Het aparte scherm op je bureau, groter dan het scherm van je laptop.
Haar bureau staat bij het raam, met haar bureaustoel, een grote monitor en een doos met papieren.
De platte computer die je kunt sluiten en meenemen, van tafel naar tafel.
Ze start haar laptop op, zet haar koptelefoon klaar en zet haar webcam aan: achter haar staat de boekenkast, haar vaste achtergrond bij elke videocall.
Het ding over je oren voor geluid. Zo hoor je de vergadering goed, ook als het druk is in huis.
Ze start haar laptop op, zet haar koptelefoon klaar en zet haar webcam aan: achter haar staat de boekenkast, haar vaste achtergrond bij elke videocall.
Het kleine oog boven je scherm. Het maakt beelden van jou voor de vergadering.
Ze start haar laptop op, zet haar koptelefoon klaar en zet haar webcam aan: achter haar staat de boekenkast, haar vaste achtergrond bij elke videocall.
De ruimte die anderen achter je zien op het scherm: je muur, je boekenkast.
Ze start haar laptop op, zet haar koptelefoon klaar en zet haar webcam aan: achter haar staat de boekenkast, haar vaste achtergrond bij elke videocall.
Via een kabel of wifi heeft je computer contact met de rest van de wereld. Zonder dat contact werkt een videocall niet.
Samira klikt op de link, maar op dat moment valt haar internetverbinding weg.
Een vast moment met anderen, in je agenda: dinsdag om negen, overleg met de chef.
In haar agenda staat de eerste afspraak van de dag: het overleg van negen uur, met de chef en zes collega's.
Niet samen in één kamer, maar verbonden via een scherm of een telefoon.
'We doen het gesprek op afstand, alleen met stem,' zegt hij.
Een machine aanzetten. Even wachten, dan is alles klaar voor het werk.
Ze start haar laptop op, zet haar koptelefoon klaar en zet haar webcam aan: achter haar staat de boekenkast, haar vaste achtergrond bij elke videocall.
Een apparaat helemaal uitdoen. Klaar met werken? Dan gaat de laptop dicht.
Om zes uur schakelt Samira alles uit.
Iets verliezen: het is weg, en je kunt het niet vinden.
Even denkt ze dat ze haar telefoon ook kwijt is, maar die ligt onder haar papieren.
Iemand onderbreekt je werk met een vraag of een geluid. Weg is je rust.
Ze concentreert zich op een rapport voor een klant, want thuis heeft ze vaak meer concentratie dan op kantoor, omdat niemand haar stoort.
Alles in je hoofd op één ding zetten, en je hoort niets anders meer.
Ze concentreert zich op een rapport voor een klant, want thuis heeft ze vaak meer concentratie dan op kantoor, omdat niemand haar stoort.
De toestand waarin je hoofd helemaal bij je werk zit, diep en stil.
Ze concentreert zich op een rapport voor een klant, want thuis heeft ze vaak meer concentratie dan op kantoor, omdat niemand haar stoort.
Een ding dat je ogen en je hoofd van je werk weghaalt: de telefoon, de tv.
Alleen de wasmachine in de gang is soms een kleine afleiding.
Jouw taken op papier zetten, met een volgorde: eerst dit, daarna dat.
Ze plant haar middag op de takenlijst en werkt daarna twee uur ongestoord door.
Het briefje of de app met alles van vandaag: wat moet af? Klaar? Dan haal je een regel weg.
Ze plant haar middag op de takenlijst en werkt daarna twee uur ongestoord door.
Zonder onderbreking, de deur dicht, de telefoon op stil.
Ze plant haar middag op de takenlijst en werkt daarna twee uur ongestoord door.
Veel klaar in weinig tijd, een dag met streepjes door je taken.
Zo is ze thuis meestal productief.
Fijn en makkelijk voor je lichaam: een stoel, een huis of een plek waar je je goed voelt.
Thuis zit ze comfortabel, en op kantoor ziet ze haar collega's.
Van het ene naar het andere gaan, van huis naar kantoor.
Daarom wisselt ze elke week tussen de stilte van huis en de drukte van Utrecht.