Lezen

Dun of dik, met een kaft en vol letters. Je leest het van voor naar achter.

Voor school moet hij deze maand één boek lezen, maar dat vindt hij niets.

Een lang verhaal op papier, meestal honderden bladzijden, over mensen die je volgt.

De medewerkster vertelt dat de strip van een schrijver is die ook romans maakt, en ze zoekt een roman van dezelfde maker voor hem op: 'Storm in het doel'.

Een deel van een lang boek met een nummer, zoals drie of vier. Je leest zo'n deel in één keer.

Thuis leest Bram het eerste hoofdstuk, dan het tweede.

Eén kant van een vel papier in een boek, bovenaan met een nummer, links of rechts.

Bram leest de eerste bladzijden in één ruk en leent de strip.

Een kaartje of een lint tussen de vellen. Het bewaart jouw plek tot de volgende keer.

Een papiertje is zijn bladwijzer.

De buitenkant van een boek, met de titel en een mooie tekening. Die beschermt de bladzijden.

Op de boekenmarkt koopt hij drie oude strips, en in de boekhandel bestelt hij deel twee, met een prachtige omslag.

De tekst helemaal achterin, na het slot van het verhaal. Daarin vertelt de maker nog iets over zijn werk.

In het nawoord leest hij dat de maker zelf keeper was.

De korte beschrijving op de achterkant van de kaft, met een stukje over het verhaal. Die wil je nieuwsgierig maken.

De uitgeverij schrijft op de flaptekst achterop dat het boek een prijs heeft gewonnen.

De persoon die een lange tekst maakt: romans, artikelen of toneel. Vaak zit hij hele dagen achter zijn bureau.

De medewerkster vertelt dat de strip van een schrijver is die ook romans maakt, en ze zoekt een roman van dezelfde maker voor hem op: 'Storm in het doel'.

Een vrouw die teksten maakt: boeken, verhalen of stukjes voor de krant. Zij verdient haar geld met woorden.

Zijn vader is een echte boekenworm, die elke avond op de bank leest, en zijn moeder is schrijfster: ze schrijft stukjes voor de krant en leest graag het werk van een dichter die over zee en wind schrijft.

Iemand die poëzie maakt, met korte regels en veel ritme. Sommigen schrijven over liefde, anderen over de natuur.

Zijn vader is een echte boekenworm, die elke avond op de bank leest, en zijn moeder is schrijfster: ze schrijft stukjes voor de krant en leest graag het werk van een dichter die over zee en wind schrijft.

Het bedrijf dat boeken laat drukken en verkoopt. De naam staat meestal klein op de voorkant.

De uitgeverij schrijft op de flaptekst achterop dat het boek een prijs heeft gewonnen.

De winkel waar je boeken koopt, met een kassa en volle rekken. De eigenaar geeft graag advies.

Op de boekenmarkt koopt hij drie oude strips, en in de boekhandel bestelt hij deel twee, met een prachtige omslag.

Het open gebouw vol titels. Je mag er lenen met een pas. Tot achttien is lenen gratis, volwassenen betalen een abonnement.

Op zaterdag gaat zijn moeder met hem naar de bibliotheek, omdat ze hoopt dat hij iets vindt.

De pas waarmee je boeken leent, met jouw naam en een streepjescode. Voor kinderen tot achttien is lenen gratis.

Aan de balie leent ze romans met haar bibliotheekpas, en Bram gaat tussen de planken snuffelen.

Een smal houten rek aan de muur, vol met rijen titels.

Bram heeft op zijn kamer een lege boekenplank, omdat hij nooit iets koopt.

Een plein met stalletjes vol oude en nieuwe titels, vaak voor een lage prijs. Je graaft tussen de stapels.

Op de boekenmarkt koopt hij drie oude strips, en in de boekhandel bestelt hij deel twee, met een prachtige omslag.

Snel met je hand door een boek gaan, vel voor vel, en dan weer dichtslaan.

Hij bladert door een dik boek, maar het verhaal pakt hem niet.

Rondkijken tussen titels en stapels, met je neus boven de boeken, tot je iets leuks ziet.

Aan de balie leent ze romans met haar bibliotheekpas, en Bram gaat tussen de planken snuffelen.

Een groepje lezers dat elke maand bij elkaar komt. Iedereen leest hetzelfde verhaal en praat er daarna over, met een drankje erbij.

Intussen meldt Bram zich aan voor de boekenclub van school: elke maand bespreken de leerlingen daar één boek.

Een verhaal in plaatjes met tekstballonnen. Je volgt de actie via de tekeningen, blad voor blad.

Dan ziet hij op een lage tafel een strip liggen, over een jonge keeper die met zijn club naar de top wil.

Meerdere delen over dezelfde figuren, met nummers: één, twee, drie. Na het eerste deel wil je automatisch verder.

Het is het eerste deel van een boekenreeks van vier, en de wedstrijd stopt midden in de spanning.

De belangrijkste figuur in een verhaal. Alles draait om hem of haar.

De hoofdpersoon is een keeper die, net als Bram, in het doel van zijn club staat.

De grote lijn van een verhaal: de gebeurtenissen van de eerste bladzijde tot de laatste.

De plot houdt hem vast: een wending midden in het boek verrast hem, en het einde ontroert hem.

Het moment in een verhaal waarop alles opeens anders wordt dan je dacht. Daarna kijk je anders naar de rest.

De plot houdt hem vast: een wending midden in het boek verrast hem, en het einde ontroert hem.

Het slot van een verhaal, de laatste bladzijden. Soms is het mooi, soms verdrietig, soms open.

De plot houdt hem vast: een wending midden in het boek verrast hem, en het einde ontroert hem.

Het fijne gevoel als je zit met een boek en de tijd vergeet. Sommige mensen ontdekken dit pas op latere leeftijd.

Zijn vader zegt dat hij trots is, en zijn leesplezier groeit elke week.

Iemand die graag en vaak leest, thuis, in de trein, overal. Vrienden zeggen dit met een grijns.

Zijn vader is een echte boekenworm, die elke avond op de bank leest, en zijn moeder is schrijfster: ze schrijft stukjes voor de krant en leest graag het werk van een dichter die over zee en wind schrijft.

Geen geluid, geen muziek, geen mensen die praten. Veel lezers zoeken dit op een vaste plek.

Beneden is het stil, want zijn vader houdt van stilte als hij leest.

Een klein licht naast je stoel of je bed, met warm licht. Zo zie je 's avonds de letters goed.

Die week leest Bram elke avond door, onder de leeslamp op zijn kastje.