Woorden · niveau B1.1
Woorden over jonge kinderen en opvoeden: de baby, de kleuter, de oppas en de speeltuin. Lees eerst het verhaal, alle woorden staan erin. Lees daarna elk woord en zeg hardop wat het betekent. Klik dan om te controleren.
Jonas en Mila hebben twee kinderen. Sem is vijf, een echte kleuter die alles wil weten, en Roos is een baby van acht maanden. Jonas is hun vader, Mila hun moeder. Samen maken ze de fles klaar voor Roos, ze doen een verse luier om, en dan begint de dag. Mila heeft een geheim, en ze wacht op een rustig moment.
Op dinsdag gaat Roos naar het kinderdagverblijf. Die kinderopvang is vlak bij hun straat, met twaalf peuters in de speelzaal. Sem zit op de basisschool om de hoek, en elke woensdag komt de oppas van boven: een studente die met hem speelt als Mila boodschappen doet. Vorige week was de ouderavond op school. De juf vertelde dat Sem goed luistert in de klas, maar ook dat hij drukke dagen heeft. 'Thuis merken we dat ook,' zei Jonas, 'want opvoeding is mooi en zwaar tegelijk.'
Op zaterdagmiddag gaat het gezin naar de speeltuin. Sem rent meteen naar de schommel en roept: 'Kijk, zonder handen!' Daarna gaat hij drie keer van de glijbaan, en hij graaft in de zandbak met een nieuwe emmer. Roos zit in de kinderwagen en kijkt naar alles met grote ogen. Jonas denkt terug aan de zwangerschap van Mila, negen maanden wachten op dit kleine mensje.
Thuis kookt Mila, en Sem wil meehelpen: vandaag mag hij de tafel dekken en de borden op de goede plek zetten. Zo leert hij het huishouden kennen, en de regels zijn duidelijk: eerst de klus, dan spelen. Over tien jaar is Sem een puber met een eigen kamer, maar vandaag is hij nog klein. Mila beloont hem met een sticker op de kalender. Na het eten volgt het voorlezen uit Sems favoriete prentenboek over een beer en een maan. 'Nog één pagina,' vraagt hij, en natuurlijk mag dat.
Op zondag maakt het gezin een uitstapje naar het bos. Sem rijdt op zijn driewieler en Roos zit in de draagzak. 's Avonds, als de kinderen in bed liggen, drinken Jonas en Mila thee op de bank. Mila pakt zijn hand en lacht. 'Ik ben in verwachting,' zegt ze zacht. Jonas schrikt, lacht dan breed en denkt: drie kinderen, een groter huis misschien. Samen opvoeden, dat is hun leven: het wordt drukker, maar vooral mooier.
Een mens van nul tot ongeveer twaalf jaar, klein en vol groei.
Jonas en Mila hebben twee kinderen.
Het allerkleinste mensje. Het huilt, drinkt en slaapt, de hele dag door.
Sem is vijf, een echte kleuter die alles wil weten, en Roos is een baby van acht maanden.
Het kind van twee of drie, net aan het lopen en praten, overal in huis.
Die kinderopvang is vlak bij hun straat, met twaalf peuters in de speelzaal.
Het kind van vier of vijf, in groep 1 of 2 van de basisschool.
Sem is vijf, een echte kleuter die alles wil weten, en Roos is een baby van acht maanden.
Het kind tussen twaalf en zestien, met eigen ideeën en een eigen kamer.
Over tien jaar is Sem een puber met een eigen kamer, maar vandaag is hij nog klein.
De mannelijke ouder: papa.
Jonas is hun vader, Mila hun moeder.
De vrouwelijke ouder: mama.
Jonas is hun vader, Mila hun moeder.
Alle plekken waar professionals op kleine kinderen passen, overdag.
Die kinderopvang is vlak bij hun straat, met twaalf peuters in de speelzaal.
Het gebouw waar baby's en peuters naartoe gaan, met verzorgenden en speelhoekjes.
Op dinsdag gaat Roos naar het kinderdagverblijf.
Iemand die thuis bij de kinderen blijft als de ouders weg zijn: een buurvrouw of een studente.
Sem zit op de basisschool om de hoek, en elke woensdag komt de oppas van boven: een studente die met hem speelt als Mila boodschappen doet.
Een bijeenkomst op school, na het werk: vaders en moeders praten met de juf of de meester over hun kind.
Vorige week was de ouderavond op school.
De maanden waarin een vrouw een kindje in haar buik draagt, negen in totaal.
Jonas denkt terug aan de zwangerschap van Mila, negen maanden wachten op dit kleine mensje.
Zwanger: een kindje groeit in je buik.
'Ik ben in verwachting,' zegt ze zacht.
Het dikke broekje voor baby's, voor plas en poep.
Samen maken ze de fles klaar voor Roos, ze doen een verse luier om, en dan begint de dag.
Het plastic ding met melk en een speen erop, voor een baby.
Samen maken ze de fles klaar voor Roos, ze doen een verse luier om, en dan begint de dag.
De plek buiten met toestellen voor het spel, gratis, in de wijk, voor alle kinderen.
Op zaterdagmiddag gaat het gezin naar de speeltuin.
Een vierkante plek in de speeltuin, zacht en geel zoals op het strand. Kinderen graven er uren in met emmertjes en schepjes.
Daarna gaat hij drie keer van de glijbaan, en hij graaft in de zandbak met een nieuwe emmer.
Het zitje aan twee touwen, vooruit en achteruit, hoger en hoger.
Sem rent meteen naar de schommel en roept: 'Kijk, zonder handen!'
De gladde helling van boven naar beneden, met een ladder ernaast.
Daarna gaat hij drie keer van de glijbaan, en hij graaft in de zandbak met een nieuwe emmer.
Een klein fietsje voor jonge kinderen, met één band voor en twee achter.
Sem rijdt op zijn driewieler en Roos zit in de draagzak.
Een korte trip met het gezin, een dag naar de dierentuin of het strand.
Op zondag maakt het gezin een uitstapje naar het bos.
Het boek met grote tekeningen en weinig woorden, voor de allerkleinsten.
Na het eten volgt het voorlezen uit Sems favoriete prentenboek over een beer en een maan.
De lessen van ouders voor hun kind: manieren, regels en liefde.
'Thuis merken we dat ook,' zei Jonas, 'want opvoeding is mooi en zwaar tegelijk.'
Een kind grootbrengen en vormen, elke dag opnieuw, met geduld.
Samen opvoeden, dat is hun leven: het wordt drukker, maar vooral mooier.
Een verhaal uit een boek hardop vertellen voor een kind, vaak voor het slapen.
Na het eten volgt het voorlezen uit Sems favoriete prentenboek over een beer en een maan.
Iets leuks geven als een kind goed zijn best deed: een sticker, een knipoog.
Mila beloont hem met een sticker op de kalender.
Met aandacht de woorden van een ander horen.
De juf vertelde dat Sem goed luistert in de klas, maar ook dat hij drukke dagen heeft.
Een afspraak thuis: geen snoep voor het eten, om negen uur naar bed.
Zo leert hij het huishouden kennen, en de regels zijn duidelijk: eerst de klus, dan spelen.
Alle werkjes thuis: koken, dweilen, afwassen, opruimen, elke dag.
Zo leert hij het huishouden kennen, en de regels zijn duidelijk: eerst de klus, dan spelen.
Als kind samen met een ouder een klus doen: in het huishouden, aan tafel of bij de boodschappen.
Thuis kookt Mila, en Sem wil meehelpen: vandaag mag hij de tafel dekken en de borden op de goede plek zetten.
Borden, glazen en bestek klaarzetten voor het eten, voor iedereen een plek.
Thuis kookt Mila, en Sem wil meehelpen: vandaag mag hij de tafel dekken en de borden op de goede plek zetten.