Woorden · niveau A2
Woorden over ziekmelden: het telefoontje, de dag in bed en de bedrijfsarts. Lees eerst het verhaal, alle woorden staan erin. Lees daarna elk woord en zeg hardop wat het betekent. Klik dan om te controleren.
Op dinsdag wordt Ilse wakker: de kamer draait. Ze is duizelig en misselijk. Ze heeft een virus, denkt ze: haar neus loopt en haar keel is rood. De thermometer laat een hoog getal zien. Ze is heel vermoeid. Vandaag kan ze echt niet werken.
Ilse pakt haar telefoon en belt naar kantoor. Het telefoontje is kort: 'Ik ben ziek, ik blijf vandaag thuis,' zegt ze. Zo heet het: ziekmelden en thuisblijven. Bij haar firma moet je dat meteen doorgeven. De mensen van personeelszaken noteren de ziekmelding. 'Beterschap, Ilse,' zegt haar baas. 'Rustig aan.' Een doktersbriefje vraagt hij niet: dat mag niet in Nederland.
De hele week blijft Ilse in bed. Thuisblijven is saai maar nodig, want haar lichaam vraagt om rust. Ze moet veel rusten en slaapt twaalf uur per nacht, want slaap is de beste hulp. Om zeven uur brengt haar man thee met honing, met een zakdoek ernaast. In de pan staat soep voor later. Bij honger eet ze een boterham, en ze neemt een paracetamol tegen de pijn. 's Avonds ligt ze onder een dikke deken, de kruik tegen haar voeten.
Na tien dagen is Ilse nog niet beter. De bedrijfsarts belt haar. Hij luistert en vraagt naar haar rug: van het liggen doet die pijn. Het advies is simpel: nog een week rusten, elke dag een wandeling, geen werk.
In de extra week gaat Ilse snel opknappen: het herstel is bijna compleet, de ziekte bijna weg. Op maandag gaat ze weer op de fiets naar kantoor. 'Welkom terug,' roept de hele afdeling. Ilse lacht: gezond zijn is het allerbelangrijkst.
Het staafje met getallen: het meet de warmte van je lichaam.
De thermometer laat een hoog getal zien.
Het zachte stukje papier of stof voor je neus, de hele dag in je hand.
Om zeven uur brengt haar man thee met honing, met een zakdoek ernaast.
De toestand waarin je lichaam niet goed werkt, een paar dagen of langer.
In de extra week gaat Ilse snel opknappen: het herstel is bijna compleet, de ziekte bijna weg.
Een heel klein ding in je lichaam. Je ziet het niet, maar het maakt je ziek.
Ze heeft een virus, denkt ze: haar neus loopt en haar keel is rood.
Het deel midden op je gezicht. Je ruikt ermee en je snuift ermee.
Ze heeft een virus, denkt ze: haar neus loopt en haar keel is rood.
Je maag voelt raar en je wilt bijna overgeven, in de bus of thuis.
Ze is duizelig en misselijk.
Je hoofd draait, de kamer beweegt. Blijf even zitten.
Ze is duizelig en misselijk.
Je hebt geen energie meer, je lichaam wil alleen nog maar slapen.
Ze is heel vermoeid.
Het deel van je lichaam van je nek tot je billen, aan de achterkant.
Hij luistert en vraagt naar haar rug: van het liggen doet die pijn.
De nachtelijke rust waarin je ogen dicht zijn en je droomt.
Ze moet veel rusten en slaapt twaalf uur per nacht, want slaap is de beste hulp.
Je baas laten weten: ik kan vandaag niet werken, ik blijf in bed.
Zo heet het: ziekmelden en thuisblijven.
De officiële boodschap aan je baas, met een telefoontje of een mailtje.
De mensen van personeelszaken noteren de ziekmelding.
Het bedrijf waarvoor je werkt, met een naam op de deur en een loon aan het eind van de maand.
Bij haar firma moet je dat meteen doorgeven.
De afdeling voor alles over de mensen in een bedrijf: contracten, ziekte, vakantie.
De mensen van personeelszaken noteren de ziekmelding.
Het korte gesprekje: je belt iemand, twee minuten, over één ding.
Het telefoontje is kort: 'Ik ben ziek, ik blijf vandaag thuis,' zegt ze.
Een bericht van A naar B laten gaan, zoals een bal. Zo hoort de goede persoon het.
Bij haar firma moet je dat meteen doorgeven.
Een papiertje van de dokter over je ziekte. Je werkgever mag er in Nederland niet om vragen.
Een doktersbriefje vraagt hij niet: dat mag niet in Nederland.
Niet naar je werk of school gaan, maar de dag binnen doorbrengen.
Zo heet het: ziekmelden en thuisblijven.
Stilte en geen taken, alleen tijd voor jouw lichaam.
Thuisblijven is saai maar nodig, want haar lichaam vraagt om rust.
Niets doen, liggen of zitten, je lichaam laten werken aan je herstel.
Ze moet veel rusten en slaapt twaalf uur per nacht, want slaap is de beste hulp.
De warme drank uit zakjes of blaadjes, met honing tegen keelpijn.
Om zeven uur brengt haar man thee met honing, met een zakdoek ernaast.
De warme vloeibare maaltijd uit een pan, met groenten of met balletjes.
In de pan staat soep voor later.
Een snee brood met beleg, kaas of jam, de Hollandse lunch.
Bij honger eet ze een boterham, en ze neemt een paracetamol tegen de pijn.
De dikke stof over je bed, warm en zacht voor koude avonden.
's Avonds ligt ze onder een dikke deken, de kruik tegen haar voeten.
De fles met warm water tegen je buikpijn of voeten, oud en knus.
's Avonds ligt ze onder een dikke deken, de kruik tegen haar voeten.
De witte pil tegen pijn en tegen hoge temperatuur.
Bij honger eet ze een boterham, en ze neemt een paracetamol tegen de pijn.
De arts die advies geeft over gezondheid en werk, bijvoorbeeld bij ziekte en de terugkeer naar werk.
De bedrijfsarts belt haar.
De woorden van de dokter met een plan: doe dit, laat dat.
Het advies is simpel: nog een week rusten, elke dag een wandeling, geen werk.
De dagen waarin je langzaam weer sterk wordt, beetje bij beetje.
In de extra week gaat Ilse snel opknappen: het herstel is bijna compleet, de ziekte bijna weg.
Spreektaal voor beter worden, elke dag een stukje vooruit.
In de extra week gaat Ilse snel opknappen: het herstel is bijna compleet, de ziekte bijna weg.