Schrijven

Letters en woorden met een pen of potlood op papier zetten, bijvoorbeeld in een kaart of een bericht.

Elke dag heeft ze dezelfde taak: een kort briefje schrijven over een onderwerp uit de les.

Het dunne ding in je hand met inkt erin: daarmee maak je letters op papier.

Op tafel liggen haar pen, een blauwe balpen en een nieuw schrift vol wit papier.

Een dunne staaf met dikke inkt erin en een klein metalen bolletje op de punt. Je zet hem op papier en de letters komen meteen.

Op tafel liggen haar pen, een blauwe balpen en een nieuw schrift vol wit papier.

Het dunne, witte vel. Je zet er letters en woorden op met een pen of een potlood.

Op tafel liggen haar pen, een blauwe balpen en een nieuw schrift vol wit papier.

Het boek met lege vellen en een kaft. Studenten oefenen er elke dag in: woorden, zinnen, sommen.

Op tafel liggen haar pen, een blauwe balpen en een nieuw schrift vol wit papier.

Eén teken uit het alfabet, bijvoorbeeld de a of de b. Uit deze tekens maak je woorden.

Het stond vol spelfouten: een letter weg, een woord zonder spatie ervoor en een lange zin zonder punt.

Eén of meer klanken samen met één betekenis, bijvoorbeeld 'tafel' of 'lopen'. Uit deze stukjes maak je een zin.

Het stond vol spelfouten: een letter weg, een woord zonder spatie ervoor en een lange zin zonder punt.

Het lege plekje tussen twee woorden. Zonder dit plekje plakken de woorden aan elkaar vast.

Het stond vol spelfouten: een letter weg, een woord zonder spatie ervoor en een lange zin zonder punt.

Een paar woorden samen, van de hoofdletter tot de punt. Samen vormen ze één gedachte.

Het stond vol spelfouten: een letter weg, een woord zonder spatie ervoor en een lange zin zonder punt.

Een stuk van een tekst met een paar zinnen samen over hetzelfde onderwerp. Het stuk begint op een nieuwe regel.

De nieuwe alinea begon op een vreemde plek en haar handschrift was slordig.

De manier waarop iemand letters maakt met pen of potlood: netjes en rustig, of snel en slordig. Iedereen heeft een eigen vorm.

De nieuwe alinea begon op een vreemde plek en haar handschrift was slordig.

Een gedachte in je hoofd: het begin van een plan of een verhaal.

Zo verloor ze haar mooiste idee.

Een stuk werk voor jou: de docent vraagt het, jij maakt het af voor het einde van de dag.

Elke dag heeft ze dezelfde taak: een kort briefje schrijven over een onderwerp uit de les.

Een klein stuk papier met een korte tekst erop, bijvoorbeeld voor op een cadeau.

Elke dag heeft ze dezelfde taak: een kort briefje schrijven over een onderwerp uit de les.

De woorden die je aan een ander wilt overbrengen: de kern van je tekst.

Mevrouw Bakker glimlachte: 'Jouw boodschap is duidelijk, maar hier missen nog twee letters.'

Een verkeerd stukje tekst: je zet een letter op de verkeerde plek of laat er een weg. De tekst klopt dan niet.

Het stond vol spelfouten: een letter weg, een woord zonder spatie ervoor en een lange zin zonder punt.

Het verbeteren van de tekst: je haalt de verkeerde letters weg en zet de goede letters neer.

Ze gaf Yara een tip: eerst proeflezen, en pas daarna de correctie.

Je tekst nog één keer rustig nakijken, zin voor zin, met je vinger eronder. Dan zie je de verkeerde letters vóór de laatste versie.

Ze gaf Yara een tip: eerst proeflezen, en pas daarna de correctie.

De eerste versie van je tekst, nog niet klaar.

Elke avond maakte Yara een snel concept en dan een nette versie.

Een klein vierkant hokje met lijntjes eromheen. In de les zetten studenten er de moeilijkste woorden in.

In een klein vakje zette ze de moeilijkste woorden.

Een bericht dat je op de computer of op je telefoon maakt. Het gaat in één seconde naar de andere kant van de wereld.

Soms is het een e-mail, soms een kaart.

Het papieren hoesje met een klepje. Je doet de kaart erin en plakt het klepje dicht.

Ze schreef de naam van de ontvanger op een witte envelop en haar eigen naam als afzender op de achterkant.

Het kleine gekleurde plakplaatje met een getal erop. Je plakt het rechtsboven op de envelop en betaalt daarmee de reis naar de ander.

De postzegel plakte ze rechtsboven en onderaan zette ze een hartelijke groet: 'Dank voor uw hulp.'

De persoon die een brief of kaart verstuurt. De naam staat op de achterkant.

Ze schreef de naam van de ontvanger op een witte envelop en haar eigen naam als afzender op de achterkant.

De persoon voor wie de brief is: die krijgt de brief en maakt hem open.

Ze schreef de naam van de ontvanger op een witte envelop en haar eigen naam als afzender op de achterkant.

De vriendelijke woorden onderaan je tekst, boven je naam: 'Tot snel' of 'Veel liefs'.

De postzegel plakte ze rechtsboven en onderaan zette ze een hartelijke groet: 'Dank voor uw hulp.'

Je brief of kaart afgeven aan de post. Het gaat van jou naar de ander.

Daarna wilde ze het briefje meteen opsturen en liep ze naar de brievenbus.

De oranje kast aan de straat met een gleuf erin. Daar doe je je brief in, dan begint de reis.

Daarna wilde ze het briefje meteen opsturen en liep ze naar de brievenbus.

De man of vrouw die pakjes en kaarten bij de huizen brengt. In Nederland rijdt deze persoon vaak op een fiets.

De volgende ochtend bracht de postbode het briefje met de post binnen.

Alle kaarten, pakjes en brieven samen, gebracht bij de deuren in de straat.

De volgende ochtend bracht de postbode het briefje met de post binnen.