Fietsen in Nederland

Het ding met twee wielen en een stuur. Je trapt met je benen en je rijdt vooruit, zonder benzine.

De fiets is oud, maar voor Tim betekent hij vrijheid: geen bus, geen wachten, alleen wind.

De gewone zwarte of grijze fiets voor korte ritjes: naar de winkel, naar school of naar je werk. Niet duur, wel sterk en makkelijk.

Elke ochtend haalt hij zijn oude stadsfiets uit de schuur en doet het fietsslot open.

Het deel in het midden waar je bovenop zit. Je kunt het hoger of lager zetten, goed voor je benen.

De ketting zit nog goed, de rem doet het ook, maar het zadel staat scheef.

De twee kleine plaatjes onder je voeten. Je zet er kracht op en dan gaan de wielen rond.

Buiten is Tim weer snel opgestapt, zijn rugtas op de bagagedrager, zijn voeten op de trappers.

De hendel bij je hand en het blokje op het wiel. Je knijpt, dan ga je langzamer of stop je.

De ketting zit nog goed, de rem doet het ook, maar het zadel staat scheef.

De metalen schakels tussen je voeten en het achterwiel. Ze draaien rond en geven de kracht van je benen door aan het wiel.

De ketting zit nog goed, de rem doet het ook, maar het zadel staat scheef.

Het dikke zwarte rubber rond het wiel. De lucht erin maakt elke rit zacht en rustig.

Tim is meteen afgestapt en kijkt naar de fietsband: slap, geen lucht meer in.

Het platte rek achterop, boven het achterwiel. Daar leg je je tas of een krat met appels op.

Buiten is Tim weer snel opgestapt, zijn rugtas op de bagagedrager, zijn voeten op de trappers.

Het kleine ronde ding op je stuur. Je duwt met je duim en iedereen hoort: ting!

Op een breed stuk van het fietspad belt Tim even met zijn fietsbel.

Het lampje vooraan en het lampje achteraan. In het donker zie je de weg en zien de mensen jou.

In het donker draagt hij zijn fietshelm, het fietslicht brandt en de reflector glimt.

Het kleine gele of rode plaatje op een spaak of achterop. Het licht van een auto schijnt erop en dan licht het fel op in het donker.

In het donker draagt hij zijn fietshelm, het fietslicht brandt en de reflector glimt.

De ketting of de sluiting met een klein sleuteltje of een code. Je zet je fiets ermee vast aan een paal of een rek. Dan kan niemand hem meenemen.

Elke ochtend haalt hij zijn oude stadsfiets uit de schuur en doet het fietsslot open.

De stevige kap op je hoofd. Bij een val vangt de kap de schok op en blijft je hoofd heel.

In het donker draagt hij zijn fietshelm, het fietslicht brandt en de reflector glimt.

Zelf rijden op het ding met twee wielen, naar school, naar je werk of voor de lol.

Langs de grachten fietst hij naar school, sneller dan de tram.

De man, de vrouw of het kind op twee wielen. In Nederland zie je ze overal, in de zon en in de regen.

Het verkeer is druk: bij het verkeersbord staat een rij auto's en één fietser rijdt langzaam.

De aparte weg naast de gewone weg, meestal rood of grijs. Vooral mensen op twee wielen rijden hier.

Op een breed stuk van het fietspad belt Tim even met zijn fietsbel.

Alle auto's, bussen en mensen op de weg samen. Soms is het heel druk, soms is de weg bijna leeg.

Het verkeer is druk: bij het verkeersbord staat een rij auto's en één fietser rijdt langzaam.

Het bord op een paal naast de weg. Met kleuren en plaatjes zegt het: hier moet je stoppen, hier mag je rijden.

Het verkeer is druk: bij het verkeersbord staat een rij auto's en één fietser rijdt langzaam.

Je zet één voet op een plaatje, duwt af en zit dan bovenop. Zo begin je aan een rit.

Buiten is Tim weer snel opgestapt, zijn rugtas op de bagagedrager, zijn voeten op de trappers.

Je remt zacht, stopt en zet één voet op de grond. Zo eindig je de rit en sta je weer stil.

Tim is meteen afgestapt en kijkt naar de fietsband: slap, geen lucht meer in.

Met je lijf naar beneden of opzij gaan, hard of zacht. Meestal doet het een beetje pijn.

Dan klinkt psss: het voorwiel wordt slap en Tim valt bijna.

Rustig voorbij iemand rijden op de weg. Je kijkt goed, wacht op een stil stuk en rijdt dan voorbij.

Even later heeft hij hem netjes ingehaald.

Het rubber rond het wiel heeft een gat. De lucht loopt er langzaam uit en het wiel voelt zacht en leeg. Dan kun je niet ver rijden.

Meneer Salem kijkt naar de lekke band en pakt rubber en lijm.

Het handapparaat met een slang. Je duwt en trekt, en de lucht gaat weer in de band.

Een pomp helpt niet: de lucht loopt er meteen weer uit.

Een gat in de band dichtmaken met een stukje rubber en lijm. Dan blijft de lucht binnen en kun je weer rijden.

Na tien minuten heeft hij het gat geplakt en de band gerepareerd.

Iets kapots weer heel maken, met gereedschap en nieuwe onderdelen. Na het werk is het ding weer als nieuw.

Na tien minuten heeft hij het gat geplakt en de band gerepareerd.

De man of vrouw met een winkel vol gereedschap. Hij of zij maakt je kapotte band of je kapotte rem weer heel.

In de Wolvenstraat werkt meneer Salem, de fietsenmaker.

De overdekte plek bij het station, met rekken onder een dak. Honderden mensen zetten daar hun fiets neer, droog en veilig, dag en nacht.

Onderweg passeert Tim het station met de grote fietsenstalling.

De lange stang van metaal bij het station of voor een winkel. Je schuift je voorwiel tussen de buizen en de hele rij staat netjes.

Voor de winkel zet hij de fiets in het fietsenrek.

Het houten huisje in de tuin, met een deur op slot. Daar staat je fiets droog en veilig.

Elke ochtend haalt hij zijn oude stadsfiets uit de schuur en doet het fietsslot open.

De lange jas van plastic of rubber. Het water glijdt ervanaf en jouw kleren blijven droog.

Vandaag regent het; Tim trekt zijn gele regenjas aan.