Papa is boos

Johan Huizinga is hoogleraar in Leiden. In 1938 schrijft hij een boek over spel. De titel is Homo ludens. Dat is Latijn en betekent: de mens als speler. Huizinga vindt spel heel belangrijk voor de cultuur. In dat boek staat ook een zin over Sinterklaas.

Huizinga schrijft over een vader. Hij is een beetje kinderlijk en kan echt boos worden. Zijn kinderen betrappen hem namelijk bij het werk voor Sinterklaas. Hij zegt dus niet: alle vaders worden boos. Hij geeft maar één voorbeeld van een vader.

Een voorbeeld, maar verzonnen. Het is 4 december. Papa Jeroen zit op zolder met een zak vol cadeaus. Hij schrijft een gedicht en pakt een cadeau in. Dan gaat de deur open. Zijn dochter Fenna, zeven jaar, staat in de deur. Ze ziet de zak, de cadeaus en de mijter op een kist. Papa roept hard: "Wat doe jij hier? Ga weg!" Hij is echt boos.

Fenna loopt snel naar beneden. Ze zegt niets. Oma kijkt haar aan en vraagt: "Gaat het wel?" Fenna antwoordt: "Ja." Oma knipoogt en zegt zacht: "Jij weet van niets. Zo blijft het spel leuk."

Op 5 december belt Sinterklaas aan. Fenna zingt een liedje en kijkt niet naar de mijter. Iedereen speelt mee, en niemand praat over de zolder. Iemand stoort zo'n spel. Huizinga noemt hem een spelbreker. Zonder regels bestaat het spel niet meer.