Eten en drinken op kosten van de boer

Teun is boer aan de kust. Hij heeft een stuk dijk, en dat stuk moet hij elk jaar goed houden. Alle boeren doen dat, want de dijk beschermt het land van iedereen. Maar Teun heeft het druk met zijn koeien. Zijn stuk dijk is zwak, en hij weet dat.

Op een ochtend komen vier mannen van het waterschap. Ze lopen langs de dijk en kijken naar elk stuk. Bij Teun blijven ze staan. Ze zien gaten in de dijk, en de grond is nat. "Dit is niet goed," zegt de oudste man. "Eerst maak jij de dijk weer sterk. Dan gaan wij weg."

De mannen gaan niet naar huis. Ze lopen naar de boerderij en gaan aan de tafel van Teun zitten. Ze eten zijn brood en zijn kaas, en ze drinken zijn bier. Het is de oude gewoonte: de boer betaalt alles. Teun kijkt naar zijn lege bord en pakt zijn schop.

Hij werkt de hele dag en een deel van de nacht. Op de tweede ochtend is het stuk dijk klaar. De mannen kijken goed, knikken en staan op. "Goed," zegt de oudste. "Nu gaan wij naar huis."

Teun is moe, maar zijn dijk is weer sterk en zijn tafel is weer vrij. Dat gebeurt hem maar één keer. In de lente van het volgende jaar is zijn stuk dijk al in maart klaar. Zijn buren lachen en zeggen: "Teun wil geen gasten meer!"