De parade en de wielrijders

Op maandag 31 augustus 1885 stond in Utrecht een grote parade op het programma. Het Utrechts Provinciaal en Stedelijk Dagblad had het al een paar dagen eerder gemeld: om twaalf uur zouden de soldaten van de stad een parade houden op de Maliebaan, samen met soldaten die uit het kamp bij Zeist terugkwamen. Het was de verjaardag van prinses Wilhelmina, en het was de eerste Prinsessedag.

Maar op hetzelfde moment begon ook iets anders. De wielerclub Seniores hield die dag wedstrijden op het Vreeburg, en de rijders reden eerst in een grote groep van Tivoli naar het terrein. Veel mensen gingen al vroeg naar het Vreeburg, want ze wilden een goede plek vinden.

De parade kreeg daardoor minder kijkers dan gewoonlijk. Het Dagblad schreef de volgende dag dat de opkomst tegenviel, en ook de verslaggever van een andere krant, het Utrechtsch Nieuws- en Advertentieblaadje, vond dat jammer. De parade duurde langer dan anders, maar het publiek was kleiner.

Op het Vreeburg was het heel druk. Een tribune bood plaats aan meer dan zeshonderd mensen, maar die was overvol, zodat velen vóór de tribune moesten staan. Niemand had op zoveel belangstelling gerekend. Zes dames namen de eereplaats in, want zij zouden de prijzen aan de winnaars geven.

De wedstrijden bestonden uit zes onderdelen, van beginners tot de strijd om het kampioenschap van de provincie. Bij het langzaam rijden vond de verslaggever het waarschijnlijk knap, maar niet erg spannend voor de toeschouwers. Tussen de wedstrijden gingen ballonnen de lucht in. De ballonnen in de vorm van een paard en van een vrouw maakten de mensen het vrolijkst.

Aan het eind schreef de krant dat dit de eerste wedstrijd van dit soort was, en dat de dag een prettige herinnering zou achterlaten. De verslaggever hoopte dat Utrecht nog vaak zo'n vrolijke wedstrijd zou zien. In latere jaren vonden de parade en de wielrijders niet meer op hetzelfde uur plaats.